Januari 2012

 


Voor
commentaar etc.:

 

 

Op vrijdag 20 januari 2012 brachten we per fiets een bezoek aan
het Rock'n'Popmuseum in Gronau.

Hieronder het verslag door Jaap Overduin:

 

Hallo Diakkers,

Op vrijdag 20 januari was het weer zover. Weer of geen weer, de zeer geharde en gelouterde Diakonadas trokken er weer op uit.

Om half 11 verzamelden zich 5 Diakonadas bij ons o zo bekende vertrekstation: het Landhuis.

Met flinke vaart fietsten we richting De Lutte, waar we Gerard Rosink oppikten.
Dit lid van de groep is onmisbaar: hij is onze hofleverancier en samensteller van de bekende toverdrank: "Het Diakonadaatje".


Zonder dit volgens geheim recept samengesteld brouwsel komen wij niet over.
De eerste vraag die Gerard krijgt is altijd: Heb je het bij je?
Het antwoord bestaat dan uit een minzame knik van deze Panoramix van Diak.
Hij weet dan ook dat hij bij het ontbreken van zijn kostbaar vocht, beter thuis kan blijven.

Dan richting Losser om Joop op te halen. Joop leeft in een volkomen geďsoleerd gebied, bestaande uit bos en omgeven door water.

Via allerlei omwegen arriveerden wij uiteindelijk in Gronau waar we onze fietsen stalden voor het Rock'n Popmuseum.


 

Bij binnenkomst in dit prachtige museum presenteerden wij ons als gepensioneerden en oude rockers, dit in de hoop op hoge korting of een gratis museumbezoek.

De receptioniste trapte hier helaas niet in.

We daalden af naar de onderste verdieping, alwaar de tentoonstelling zich bevond. Deze bleek zeer de moeite waard. Het museum is interactief: je kunt dan ook op allerlei knoppen drukken en laatjes open schuiven om je favoriete muziek van vroeger te horen. Iedereen was gelukkig, schitterend gewoon!

Na het uitgebreide bezoek, beklommen we de uitkijkheuvel naast het museum. Na enig gehijg genoten we van het uitzicht en van een Diakonadaatje.

Dan een coffeeshop opgezocht en van koffie met een broodje genoten. Het vervolg van de reis werd besproken.

Op naar de boerderij waar we ongeveer 10 jaar geleden een weekend hebben doorgebracht. We aten daar eerst een hapje en genoten van een lekker biertje. Diverse heildronken werden uitgebracht: op de koningin, op Diak en op Steve McLaren. Adolf H. werd ook deze keer weer overgeslagen.

Toen brak het grote moment aan.
We liepen naar de slaapgelegenheid “Schlafen im Heu”.

We beklommen de trap en zochten de slaapplaatsen op van de twee leden die al jaren een
dreigend schisma in de vereniging hebben veroorzaakt.


De kemphanen van toen, Ginus en Bernhard, legden hun onenigheid bij en gaven elkaar de hand.
De strijdbijl werd uiteindelijk begraven.

Na dit ontroerende gebeuren stapten we verkleumd op de fiets en fietsten via waarschijnlijk
nog nooit betreden paden naar Nederland.
De groep bracht eerst via allerlei omwegen Joop naar huis, daarna Gerard en Ginus.

Tenslotte was de schrijver dezes om kwart voor zes thuis en dook hij een warm bad in met een heerlijke borrel.