Mei 2010

 

[Up]
[Aankondiging]

Voor
commentaar etc.:

 


Reisverslag fietsverrassingstocht onder de naam "Dwalen met de Diakonadas" van 7 mei 2010. 

Lieve Diakkers,

Wij, de oudjes van Diak, hebben met 7 man een formidabele prestatie geleverd, door onder
erbarmelijke omstandigheden, bijna 80 km op de fiets af te leggen.
Degenen die verstek hebben laten gaan, weten niet wat ze gemist hebben.
Hier volgt het verslag.

Om half elf vertrokken we vanaf het Landhuis en wel richting het zeldzaam mooie dorp De Lutte.

Bij de kerk in De Lutte stonden de leden Joop en Gerard op ons te wachten.
De ontmoeting was ontroerend.
Joop en Gerard hadden even daarvoor nog een kaarsje aangestoken voor de misbruikten en
gebruikers in het verleden en heden binnen de R.K. Kerk en haar organisaties.
De traditie in de kerk gebiedt dat de gebruikers het minimaal zo moeilijk hebben als de
slachtoffers.

Dan op de pedalen. Na het verlaten van deze eenzame enclave begon het te regenen, hetgeen
door de groep als positief werd ervaren. Dit onder het motto: het is goed voor boer en bos.

De regenbroeken en capes werden aangedaan, evenals de handschoenen.
De temperatuur was intussen gedaald naar 2 graden Celsius.

Na een aardige klim en vele omwegen kwamen wij uiteindelijk in Gildehaus aan.
Vanaf dat moment werd het Hoogduits de voertaal binnen de groep. Wij denken internationaal.

Onze Führer wist de woning waar we ons even zouden verpozen precies te vinden.
Na vele keren aanbellen en klimmetjes vonden wij het juiste pand.
Daar werden we met open armen ontvangen door Mirjam Hesselink, de enige international
binnen onze geliefde vereniging.

In de warmte van haar nederige stulp ontvingen wij koffie en boterkoek.
We wilden wel de hele dag blijven maar wreed werden we verjaagd door een Duitse herder,
een lid van de familie zo bleek.

Dankbaar vervolgden we onze weg.

Na enige pittige omzwervingen kwamen terecht bij het beroemde Kurort te Bad Bentheim,
een welbekende plaats voor revaliderende Diakkers.

Daar dichtbij laafden wij ons wederom
met koffie en gebak en vervolgden daarna onze weg naar Schüttorf, een pittoresk dorpje
met natuurlijk een kerk en vele kroegen.

We bezochten er een marktje en een R.K. kerk uit de 19e eeuw die volgens traditie in 1945
platgelegd werd en later uit de resten weer opgebouwd.

kath. Marienkirche
De toren is nu 25m ingekort. Daar wordt je als bevolking bijzonder deemoedig van.

In deze kerk vonden we een folder, waarin beschreven werd hoe je in kon treden in het klooster
van de orde der Franciscanen. Enige leden der groep kregen de neiging om vrouw en kinderen
achter te laten en in te treden. Zij konden er door anderen met moeite van weerhouden worden het
aanmeldingsformulier in te vullen.
Hun achtergrond en verdachte motivatie wordt door het hoofdbestuur van de Diakonadas onderzocht.
Nadere informatie volgt.

Van Schüttdorf begonnen we aan de lange terugweg.

Even buiten Bad Bentheim werden de fietsen gestald en werd een buitengewoon leerzame
wandeling gemaakt langs de oude steengroeve.

Gerard schonk daar het bekende Diakonadaatje en er werd geproost op onze welbekende Diak.

Voor we op de fietsen stegen, maakten nog enkele leden gebruik van een sanitaire stop.
Daarbij werd geconstateerd dat de vallende “straal” van enkelen der urinerenden een bezoek aan
de uroloog zouden rechtvaardigen.

Via Bentheim reden wij met gezwinde spoed naar Gildehaus, al waar een kleine, vette hap werd genuttigd.

Dan direct doorgereden naar het vertrekpunt, ons zeer gewaardeerde Landhuis, waar wij ontroerd
afscheid van elkander namen, maar niet nadat wij een kleine alcoholische versnapering tot ons genomen
hadden. Zo werd uiteindelijk deze vochtige dag ook vochtig afgesloten.

Diakonada Jaap